Ons huis werd in 1883 gebouwd dankzij veel inzet van de Gestelse bevolking. Op hun verzoek kwamen op 15 oktober 1884 zes zusters uit Schijndel (Zusters van Liefde) naar Eindhoven om in te gaan op hun noden: onderwijs en zorg voor hun ouden van dagen.
In 1980 vertrekt de zustercommuniteit van de zusters. De stichting Emmaus huurt dan al een groot deel van het gebouw.
In 1983 gaan vier zusters het grotendeels lege gebouw bewonen op zoek naar een nieuwe bestemming. Zij zijn ervan overtuigd, dat er ook in deze tijd genoeg bezielde mensen zijn, die zich willen inzetten voor anderen. En zo is het gegaan.
Om de toekomst te garanderen wordt op 18 maart 2004 voor het beheer van het pand stichting ‘De Hoogstrater’ opgericht en op dezelfde dag ook de Vereniging ‘Hoogstraatgemeenschap’ om als leefgroep samen met andere betrokken mensen alles wat er gegroeid is te bewaren en verder te ontwikkelen.

Na een voorbereiding van anderhalf jaar hebben de de vier zusters Veronique, Bets, Theofrida en Alberta en het echtpaar Anneke en Gerard van de Ven hun gemeenschap overgedragen aan nieuwe leden. Het echtpaar Cora en Paul Snoeren en het gezin van Annelies Rosier en Erik van der Hoeven, Rard en Luus hebben het stokje overgenomen.

Na de officiële overdracht op 11 februari heeft de Hoogstraatgemeenschap een nieuwe bezetting. Met dezelfde doelstelling van sociale gerechtigheid wordt met vele vrijwilligers invulling gegeven aan een verdere toekomst.

Zr. Bets hield de volgende speech tijdens de overdracht:

Er liggen 33 jaren achter ons en kort samengevat was ons leven een blijvend zoeken naar sociale gerechtigheid. Dat verlangen leefde in ons toen we in september 1983 in de Hoogstraat kwamen wonen. En het is gebleven. In 2003 werden wij daarbij versterkt door de komst van Anneke en Gerard, die hetzelfde verlangen in zich droegen. Van toen af werd het de doelstelling van de Hoogstraatgemeenschap. Dat innerlijk verlangen vanuit ons diepste zelf werd (en wordt) nog aangemoedigd door de doelstelling van de congregatie. De eerste zusters begonnen in 1836 in Schijndel met een breischooltje voor de meisjes die geen onderwijs ontvingen en op straat stonden. Daarenboven verdiepten we ons samen in de boodschap die we in de bijbel hoorden. Samen met veel Eindhovenaren, Nederlanders en ver daarbuiten protesteerden we in het begin tegen de aanschaf en het gebruik van kernraketten. We voelden opnieuw de vernietiging van Hiroshima en Nagasaki als een aanslag op mens en natuur. Dan kon en dat mocht niet. De innerlijke drang naar gerechtigheid werd nog sterker in november 1983 toen vluchtelingen, die te maken hadden met onderdrukking en oorlog, in ons huis kwamen wonen. Zij werden huisgenoten. In het omgaan met hen in de daagse dag, werden wij geconfronteerd met de gevolgen voor deze mensen met een steeds strikter wordend asiel- en vreemdelingenbeleid. Een menswaardige en gelijkwaardige benadering was ver te zoeken. Er groeide in ons verontwaardiging, die ons aanspoorde tot een voortdurende inzet voor deze buitengesloten mensen. Dit was mogelijk door de goede samenwerking met Vluchtelingen in de Knel. Het samenleven met vluchtelingen heeft hen én ons een beter leven gegeven. Het zoveel mogelijk gelijkwaardig omgaan met deze mensen versterkte hun zelfvertrouwen en moed om verder te gaan. Wij genoten van de relatie met deze vriendelijke mensen; hun keuze op de eerste plaats voor mensen; wij volgden hun gastvrijheid; hun aandacht voor elkaars familie en we bleven volhouden om het vreemdelingenbeleid kritisch te volgen.

Terugziend op ons leven in de Hoogstraat bewaren we in ons een dankbaar gevoel voor de ondersteuning van de Congregatie, de medewerking van Vluchtelingen in de Knel, de samenwerking met de vrijwilligers én bewaren ook een gevoel van dankbaarheid voor alle vluchtelingen die met ons mochten samenleven.

Vandaag nemen we afscheid als leden van de Hoogstraatgemeenschap. We hebben hier de paaskaars brandend voor ons staan; het symbool van overwonnen leven. Het goede leven dat wij gegeven én ontvangen hebben, willen we nu symbolisch doorgeven aan de leden van de nieuwe Hoogstraatgemeenschap: Annelies, Cora, Erik, Paul, Rard en Luus. We ontsteken deze nieuwe kaars aan onze paaskaars en we willen deze brandend overhandigen aan jullie, de nieuwe bewoners, met de vurige wens en in groot vertrouwen, dat jullie het nieuwe leven als Hoogstraatgemeenschap mogen geven en ontvangen zoals wij het mochten ervaren. Moge het licht van de brandende kaars jullie inspireren om plaats te blijven geven aan mensen, zodat zij waardig leven mogen.”