Dag van de Aarde

Vandaag, 22 april, is het de dag van de aarde. We zouden het bijna vergeten, door alle aandacht die uitging naar het verzorgen van de zieken. Ze krabbelen langzaam op, maar dan ook echt langzaam Toch is het in dit geval juist Erik die ons attent maakte op deze dag. Als kind al geïnteresseerd in de natuur, in alles wat groeit en bloeit, inclusief de mens. Altijd ook met aandacht voor de spirituele kant van de aarde, de schepping.
We besteden er op bescheiden wijze aandacht aan, met prachtige gedichten, in combinatie met afbeeldingen: op de oprijlaan, in onze tuin, aan de voorkant. Een kleine route die je kunt lopen, als je er tenminste oog voor hebt. Even stilstaan, je verwonderen, genieten van het jonge groen, het prachtige gezang van vogels.
Wij zijn onderdeel van deze aarde, een schakeltje in het geheel.

pasen 2021

Corona heeft ons in de kladden gegrepen. Twee mensen besmet in huis. Dat is wel een heel rare Pasen dit jaar. Twee mensen in bed, ziek, koorts, drie mensen negatief getest.
We lopen wat rond, we kijken een film, we doen eigenlijk niets. We mogen niet naar buiten.
Terwijl de een had moeten werken, de ander een feestje mist, waar ze al weken naar uitkeek en iemand mist essentiële stagedagen.
Maar vanaf mijn woonkamer zag ik vandaag twee duiven op het dak,
ze hadden elkaar lief.
Als we dat voor ogen houden, kan er eigenlijk toch niets fout gaan.
Wij wensen u mooie Paasdagen vanuit onze quarantaine en isolatie plekken.

wees niet bang

in mijn werk ga ik in gesprek met mensen die aan het doodgaan zijn, die niet meer willen leven, en die niet weten hoe ze moeten leven.

ook ga ik soms in gesprek met mensen die de dood van iemand die hun lief is van heel dicht bij meemaken.

onlangs schreef een vrouw, zittend bij het bed van haar man van net 50 met een hersentumor, mij dat ze ten einde raad was. in de laatste dagen van zijn leven was haar man boos, verdrietig en bang. ze wist niet wat ze tegen hem moest zeggen of zou kunnen zeggen.

dit was mijn antwoord :

lees dit aan hem voor, en elke keer als je iets wilt zeggen en je weet niet wat, lees het dan wéér voor. leer het uit je hoofd en fluister het in zijn oor. geef de tekst ook aan mensen die op bezoek komen en die niet weten wat ze tegen hem moeten zeggen.

wees niet bang
het niets bestaat niet

het is alleen maar een idee
gemaakt door mensen

en uiteindelijk
zal het idee
dat er niets is

en iets dat niets wordt
verdwijnen

en zal er niet langer
zijn en niet zijn zijn

geen worstelingen meer
geen tweestrijden

ook alle tegenstellingen
zullen elkaar opheffen

(herhaal ad infinitum)

Aarde

In de gesprekken om te komen tot de tekst op de voorpagina heb ik ondere andere onderstaande woorden geschreven :

Deze tijd doet een appèl op mij om te leven vanuit het bewustzijn van heelheid en gebrokenheid. Als mens voel ik me groots en nietig tegelijk. Een onderdeel van de gehele Aarde en van mijn dagelijks wereldje. Om hier recht aan te doen wil ik mezelf, mijn medemens en de natuur ontmoeten. Door ruimte te geven; letterlijk en figuurlijk. Je mag er zijn zoals je bent, jij medemens, jij korenbloem, jij veldleeuwerik. Staand op de schouders van generaties voor ons en met een open blik wil ik een steentje bijdragen om (weer) zin te ervaren in dit bijzondere tijdsgewricht.